audio audioduration (s) 3.06 10.2 | transcription stringlengths 13 128 | file_name stringlengths 19 19 |
|---|---|---|
Божая кароўка, жоўты матыль, зялёны жук, | cd4e8b670ce6527.mp3 | |
Упершыню за паўгода, як вярнуўся з арміі, Пятро аддаў дачцэ ўвесь дзень. | 6d95fe3954d703e.mp3 | |
І ўпершыню адчуў, як гэта хораша, гуляць з дзіцем. | bd71f96266949cb.mp3 | |
Адключаешся ад усіх іншых сур'ёзных спраў і клопатаў, быццам сам вяртаешся ў маленства, і цябе пачынае радаваць тое, | d45857822816727.mp3 | |
І яму хочацца, каб даччын галасок, як срэбны званочак, | 1c989d2703898a5.mp3 | |
Бясконцыя пытанні яе часам раздражнялі. | 344457b5e3b7fb0.mp3 | |
Ленка пачынае расказваць пра нейкую дзіўную птушку, якую яны на станькай і мішкам бачыла не то ўчора, не то няма, ну, | d48f6898c173c25.mp3 | |
Калі ён аставаўся з Ленкай дома ў змрочным пакоі і быў заняты работай: гісторыяй, сшыткамі, канспектамі. | 1c7beeb4b1599e3.mp3 | |
Нямала з ёю клопатаў, але ўсё адно адпачываеш. | 04854eb3fabbe34.mp3 | |
А вось аддаўся ёй цалкам, і ўсё пачало радаваць, нават непаслухмянасць яе. | 1c60ac6e223225f.mp3 | |
Бо сапраўдны адпачынак у чалавека тады, калі ёсць радасць. | 2415cd8912d76eb.mp3 | |
Калі вячэралі, разбілі гладыш з сыраквашай, якую Саша купіла ім, | f5c3e70b24d9738.mp3 | |
Нічога, гладыш разбіўся на шчасце. | 03bf2d72e3db638.mp3 | |
Дзе коратка, там і б'ецца. І смешна, і сумна. | cc4859fc1cd5c2b.mp3 | |
Але асабліва кранула, што трагедыю гэтую зразумела пяцігадовае дзіця і засмуткавала, | d9abf383776e262.mp3 | |
Мамка заўтра прыляціць, як пчолка з багатым узяткам. Аржаніцою, як болевы прыступ, трывога за Сашу, | 3c44d88d209cd49.mp3 | |
Жанчына пайшла ў госці ў роднае сяло, але так казаў розум, а сэрца, | 9b54af963ce94d4.mp3 | |
Знікла радасць, пабляклі фарбы вясны. | 7beb5c5d8d7cf84.mp3 | |
Каб хоць Ленка была такая вясёлая, звонкая, як учора, а то таксама суцішылася, засумавала, раз-пораз пытала, калі прыйдзе мамка. | 34947351837fba2.mp3 | |
Пятро ледзь дачакаўся другой палавіны дня, калі па часе можна было ісці сустракаць Сашу. | a043ec00fd3f403.mp3 | |
Ішлі доўга, павольна, сядзелі на дарозе, чакалі. | 0572c244bb20062.mp3 | |
Сонца даўно схілілася з поўдня, наступаў надвячорак, а Саша не ішла. | f31820d368b7c53.mp3 | |
І трывога расла, як снежны ком у гарах. Неспакой, мабыць, перадаўся і малой, яна пачала плакаць. | 7194964958ccbbd.mp3 | |
Ой, як гэта пакутліва, калі на душы так трывожна, а тут яшчэ пачынае плакаць галоднае, зморанае на сонцы дзіця. | 8167671479dc011.mp3 | |
Дайшоўшы да панізоўя, Пятро з неймавернай цяжкасцю ўмаліў Ленку астацца ў настаўніцы з школы, | 83b8776887ee932.mp3 | |
Нарэшце. Спыніўся, выцер пот. | 9be410ff6371499.mp3 | |
Выбегшы з сасонніку, ўбачыў у полі на пустой дарозе адзінокую постаць, здалёку пазнаў: яна. Адразу адлягло ад сэрца. | d69ae706af959e7.mp3 | |
Але чаму Саша ідзе так павольна і як бы хістаецца, так змарылася, гаротная. | dd722accb3c326b.mp3 | |
Хутчэй памагчы, забраць клунак. Пабег і за якія пяць крокаў спыніўся, уражаны, спалоханы. | 2ac4150e38f8c51.mp3 | |
Саша была без клунка і бледная-бледная. | 84a947e3cdf767d.mp3 | |
Думкі, адна страшнейшая за другую, бліснулі ў галаве: што з табой? Цябе ж пазнаць цяжка. | ff5d87b083916eb.mp3 | |
Саша сумна ўсміхнулася. | 7a860fdd82b39db.mp3 | |
І гэтая, хоць і дзіўная, ўсмешка трохі супакоіла. Але здалося, што яна хоча сесці на траву. | e8c389b4ac9e94c.mp3 | |
Ён падбег, падтрымаў, яна прыпала тварам да пляча, горача дыхала ў шыю. Што з табой? | 88a6c7c8c91fc93.mp3 | |
Захварэла. У дарозе? Што ў цябе баліць? Нічога. | f70df1d116058d7.mp3 | |
Заўсёды ты з загадкамі. Яна доўга не адказвала, потым прашаптала ціха-ціха, быццам баялася, | c3dd7b674775b4c.mp3 | |
Не будзе ў нас дзіцяці. Пятро адхіснуўся. Ты, ты. | d9a3cc3e10afe60.mp3 | |
Яна на міг зачырванелася. Дурны. Што ты падумаў? | 528da9ce6b00f0f.mp3 | |
Гэта цяпер так часта ў жанчын, я ведаю. | ce79e910f3fd95d.mp3 | |
Само. Ад недаядання, відаць, ад стомленасці, клунак цяжкі. | 6df99ff5ffec7f2.mp3 | |
Табе блага? Галава кружыцца. | 03129a41db1c754.mp3 | |
Мне не трэба было ісці, сама вінаватая. Сядзем, я паляжу трохі. | a4ea82c0a670a94.mp3 | |
Пятро асцярожна памог ёй легчы на траву, спалоханы, разгублены, ён не ведаў, чым дапамагчы яшчэ, што нам рабіць? | a51ab556e73cad8.mp3 | |
Ідзі, папрасі ў балотнага каня. Я схавала ў лесе клунак, трэба забраць. | 5f542d871db4f77.mp3 | |
Цяпер тым больш нам трэба ўсё, што сабрала поле. | 14e271146c5c6aa.mp3 | |
Пакуль я ачуняю, з кім Ленка? | 79663f088fcc6e9.mp3 | |
Анісімаў не адказваў, | c0c0f5c352c48d1.mp3 | |
Ну, а тут? Анісім Пятровіч, паглядзіце, пра што даносіць гэты халуй. | d9ac8148dbfbff3.mp3 | |
Гэта ж, гэта ж смеху варта, а? | 4f64b5ff7bcc8ea.mp3 | |
Замест таго, каб расказваць людзям пра таго, хто каваў нашу вялікую перамогу, | df47e47ad79390b.mp3 | |
Шапятовіч вывучае гісторыю, захапіўся міфалогіяй, расказвае міфы, Булатаў. | 77a9d6c0f5cac18.mp3 | |
Вы Сталіна чытаеце? не разумею. Яно і відаць. | 890d7c778c7bd55.mp3 | |
Паўтарыў Лялькевіч словы Анісіма, пра Антэя вы чыталі? Пасаромеліся б пачываць такі данос. | ccec1501c56763f.mp3 | |
Ой, Божа мой. Анісімаў моўчкі, без адзінага слова, дачытаў да канца заключэнне, | c42541ef9e5db20.mp3 | |
Сказаў шэптам, але такім, што Лялькевіч спалохаўся. | f175efbd479d522.mp3 | |
Аднойчы пасля вось такога шэпту ў Анісіма Пятровіча здарыўся сардэчны прыпадак. | 8cedef11955ccd3.mp3 | |
Булатаў. За што вас панізілі ў званні і запісалі | 2b49305a2309827.mp3 | |
Я вам напомню. За перавышэнне ўлады і за трусасць. | 149a74cc247c18e.mp3 | |
Дык я вам скажу, Булатаў. | 3831f5e26a3bc00.mp3 | |
Пакуль я тут сяджу, | 0483f0c2b1cee77.mp3 | |
Не, Булатаў. Не зробіце, кажу вам праўду. | 0239b510460846c.mp3 | |
А цяпер я вас не затрымліваю. Можаце ісці. | 9c988848f21968f.mp3 | |
Падумайце, пакуль вы ў радах партыі. Вось так. Булатаў. | c69b28b6d1fcff1.mp3 | |
Булатаў дрыжачай рукой пацягнуўся за папкай, Анісімаў рэзка адштурхнуўся ад спінкі крэсла, | 11fd9324207977e.mp3 | |
Не. Гэта застанецца ў мяне. | 45e8a270f9ee90e.mp3 | |
У маім сейфе. | 39a6f03ee6b4bdc.mp3 | |
Больш надзейна, ведаеце, каб не было спакусы вам, | 5047d64fa402f53.mp3 | |
Прашу! І паказаў вачамі на дзверы. | 77e583e7c0a6e5b.mp3 | |
Капітан нейкі момант вагаўся, як бы жадаючы нешта сказаць і не знаходзячы патрэбных слоў, потым павярнуўся па-вайсковаму, | c8d37e31e1d9827.mp3 | |
Анісімаў усё тым жа шэптам, быццам баючыся, што звычайны голас можа нешта разбурыць у ім самім ці навокал, | a6cd5b3bafa0b13.mp3 | |
Уладзімір Іванавіч ведаў, што аптэчка стаіць на падаконніку за шторай, наліў у шклянку вады, | 0b2874025da7f84.mp3 | |
Анісімаў выпіў, глыбока ўздыхнуў, крактануў, | 578db01246d2f6a.mp3 | |
Сукін сын. Трапіў бы ён мне на фронце. | 697f1addf4b1b79.mp3 | |
Бачыў, як я трымаў нервы? | 0db327bb9aea5dd.mp3 | |
І з дакорам самому сабе, але не без задавальнення паківаў галавой. Чуць не сарваўся. | 86dd5f130c5e19b.mp3 | |
Во, і сціснуў кулакі. Дзякую, Анісім Пятровіч. | d9591ef06677d37.mp3 | |
Такая размова даўно наспела. Але трэба давесці да канца. | 3cc9baea8d43385.mp3 | |
Напісаць у абкам, у ЦК. Не люблю я такіх пісем. | afda3e01002a932.mp3 | |
Ад гэтага тыпа ўсяго можна чакаць. Сёння ж напішы. | 51d8077969e5f9d.mp3 | |
Ну, але ў даным выпадку трэба. | 95e0bb45646ef6b.mp3 | |
Анісімаў падняўся з крэсла і ўжо зусім бадзёра і весела гукнуў. Дзе ён, гэты твой Шапятовіч? Тут? | 31c63e73a207787.mp3 | |
Кліч яго, пагаворым. Лялькевіч адчыніў дзверы, папрасіў сакратарку: Валя, паклічце з майго кабінета Шапятовіча. | fc4eff98bfdff89.mp3 | |
Пятро, змучаны працяглым сядзеннем у пустым кабінеце, нявесёлымі думкамі, увайшоў нясмела, разгублены, | 7997795c1a311f5.mp3 | |
Анісімаў загудзеў. Ты што гэта, як мокрая курыца? Праходзь, сядай. | 9485cb585cd19ce.mp3 | |
Пятро зусім сумеўся, пра якіх багоў? | 1c9ef99b62132b7.mp3 | |
Раскажы нам з Лялькевічам пра багоў. | 37627e9e5277aad.mp3 | |
А праўда? Сяўба ў калгасах бязбожна зацягваецца. | a8cc8b0ebc9dbf1.mp3 | |
Ну як жа, тут адзін напісаў, што ты заместа агітацыі, прапаганды партыйнай, | 48842acc5579ba4.mp3 | |
Тут ёсць над чым задумацца. | 9f927d708bcc90d.mp3 | |
А сакратар партарганізацыі бабам міфы расказвае, а? | 8288a94b4bcaf6f.mp3 | |
Мала ў цябе сірат вайны, удоў? Дзеці ёсць дзеці, Анісім Пятровіч. | fdee7297610a167.mp3 | |
Слухай, а чаго гэта ты публічна расплакаўся над лёсам дзяцей незаўца? | a9a159ddafafc63.mp3 | |
Яны не адказваюць за бацькоў. | dd0eb8747ff2766.mp3 | |
За знешняй суровасцю слоў сакратара Пятро адчуў добры гумар, бацькоўскую ласкавасць і схаванае ў хваленні яго паводзін, | 5b78acd526cbaa5.mp3 | |
А я сам бацька і педагог. | c60a28d759a6085.mp3 | |
Ты мне прапісных ісцін не паўтарай. Дачка незаўца траціла на ўроках прытомнасць. | d15de23a34a0738.mp3 | |
Сакратар наблізіўся, зазірнуў Пятру ў вочы, паківаў галавой. | c696bf0e6ec0242.mp3 | |
Цёрлі цябе, Шапятовіч, і на фронце, і ў партызанах, | 4ae94b6afeb1677.mp3 | |
А па твайму становішчу трэба быць рэалістам. | d9ddcb8d9b62662.mp3 | |
Да чаго? Ідэаліст ты. | ba3de5965b57b87.mp3 |
End of preview. Expand
in Data Studio
README.md exists but content is empty.
- Downloads last month
- 5